Eindelijk studioflitsers!

Na veel uitzoeken en vergelijken heb ik vorige week eindelijk studioflitsers aangeschaft. Dit betekent meer licht maar ook veel meer controle over het licht. Ik kan het licht nu sturen en vormen. En dan is het natuurlijk heerlijk als je toevallig net een weekje vakantie hebt… En wat heerlijk als er altijd een goed model in huis hebt die voor een paar snoepjes best wil poseren.

Wat geeft dit enorme mogelijkheden zeg. De softboxen zorgen voor prachtig zacht licht en voor twinkelingen in de ogen. Zonder softbox is het licht harder en krijg je door de harde schaduwen ook meer contrast in je foto’s. Een dag nadat ik Siep uitgebreid geportretteerd had, kreeg ik andere modellen voor de lens.

Eerst Snuf en daarna Timo, die beide een stuk minder stil bleven zitten dan Siep. Maar geen probleem want dat zorg alleen maar voor een extra uitdaging.

Timo had niet echt de concentratie, want op het moment dat hij voor de lens stond/zat, kwamen mijn neefje en nichtje binnen. En dan moet hij toch echt al zijn enthousiasme even kwijt. Natuurlijk heb ik toen ook de twee koters op de gevoelige plaat gelegd. En kinderen zijn een sport op zich; lang leve het eigen willetje! Maar dat maakt mij niet minder tevreden met het resultaat:

 

Uiteraard ga ik nog véél meer gebruik maken van de flitsers want er is wat dat betreft nog veel te leren. Maar voor de eerste fotoshoots ben ik zeer tevreden!